Nigel Williams stand-upcomedian
Blogsite van de Britse komiek Nigel Williams, spellingsfouten inbegrepen (gratis) .
woensdag 29 februari 2012
zaterdag 25 februari 2012
Gisterenavond heb ik opgetreden in Dilbeek waar 'Vlamingen Thuis Zijn' volgens de grote slogan bovenaan het Culturele Centrum De Westrand. Het doet altijd een beetje raar als uitgeweken Engelsman, om zo'n slogans te lezen, een beetje dreigend, een beetje 'eigenlijk hoor je hier niet thuis' soort boodschap.
Nu, ik snap de gevoelens daar in de 'Rand' , steden (zoals Brussel) zijn niet statisch, mee of zonder overheidsregels breidt zo'n stad zich uit, een stad is iets organisch, dat leeft, mensen komen erbij zoeken meer ademruimte en voor je het weet is België één grote stad. Dat gevoel van "niet meer thuis te voelen in je eigen gemeente" is een frustrerende gevoel, een gevoel van ongevraagde verandering, des te gevoeliger als de 'nieuwkomers' een heel andere taal spreken. We zijn constant met ons allen in een overgangsfase naar een herorganisatie van hoe we allemaal kunnen samenleven, nergens is het hoe het was, en de 'zekerheden' verdwijnen steeds sneller en sneller, dat is wennen. Oplossingen? zijn er wel? ik zou het niet weten en ik ben niet jaloers op de politici die over dat bepaalde problematiek een antwoord moeten formuleren.
Optreden dus 'waar Vlamingen thuis zijn', was een top avond, volle zaal, dus veel Vlamingen bleven niet thuis :-) en ik had de indruk dat het publiek nogal ruimdenkend en goedgemutst daar zaten te genieten. Natuurlijk als stand-upper kan je nooit 100% voldoen voor iedereen. Sommigen onder je publiek komen om zuiver te lachen met goed geformuleerde jokes,wat hun goede recht is, en als je dan naar mij kom kijken kan het zijn dat het je 'moog' niet is, ik ben niet zozeer een 'joke' comedian, stand-up is een 'huis met veel kamers' en de 'jokey joke kamer' is niet dat van mij. Ik probeer gewoon mijn observaties over maatschappelijk en politieke themas te vertolken op een grappige manier én met een eigenzinnige mening, wat niet door iedereen gesmaakt wordt, het zou maar erg zijn. Maar gisteren was de meerderheid mee en de 'positief/negatief' e-mail stroom vanochtend was in het voordeel van de 'positivos' dus ben ik blij.
CC De Westrand in Dilbeek is ook de trotse bezitter van een jonge ploeg technici en backstage mensen die een goede sfeer weten te creëren. Als je in de buurt ben, moet je ook een keer naar de cafetaria gaan (Praetcafé) en je goed laten soigneren , ik ben geen 'foodie' maar mijn veggie spaghetti was heerlijk, en de bediening was zeer zeer vriendelijk, zelfs voor een 'niet Vlaming' zoals ik. :-).
Nu, ik snap de gevoelens daar in de 'Rand' , steden (zoals Brussel) zijn niet statisch, mee of zonder overheidsregels breidt zo'n stad zich uit, een stad is iets organisch, dat leeft, mensen komen erbij zoeken meer ademruimte en voor je het weet is België één grote stad. Dat gevoel van "niet meer thuis te voelen in je eigen gemeente" is een frustrerende gevoel, een gevoel van ongevraagde verandering, des te gevoeliger als de 'nieuwkomers' een heel andere taal spreken. We zijn constant met ons allen in een overgangsfase naar een herorganisatie van hoe we allemaal kunnen samenleven, nergens is het hoe het was, en de 'zekerheden' verdwijnen steeds sneller en sneller, dat is wennen. Oplossingen? zijn er wel? ik zou het niet weten en ik ben niet jaloers op de politici die over dat bepaalde problematiek een antwoord moeten formuleren.
Optreden dus 'waar Vlamingen thuis zijn', was een top avond, volle zaal, dus veel Vlamingen bleven niet thuis :-) en ik had de indruk dat het publiek nogal ruimdenkend en goedgemutst daar zaten te genieten. Natuurlijk als stand-upper kan je nooit 100% voldoen voor iedereen. Sommigen onder je publiek komen om zuiver te lachen met goed geformuleerde jokes,wat hun goede recht is, en als je dan naar mij kom kijken kan het zijn dat het je 'moog' niet is, ik ben niet zozeer een 'joke' comedian, stand-up is een 'huis met veel kamers' en de 'jokey joke kamer' is niet dat van mij. Ik probeer gewoon mijn observaties over maatschappelijk en politieke themas te vertolken op een grappige manier én met een eigenzinnige mening, wat niet door iedereen gesmaakt wordt, het zou maar erg zijn. Maar gisteren was de meerderheid mee en de 'positief/negatief' e-mail stroom vanochtend was in het voordeel van de 'positivos' dus ben ik blij.
CC De Westrand in Dilbeek is ook de trotse bezitter van een jonge ploeg technici en backstage mensen die een goede sfeer weten te creëren. Als je in de buurt ben, moet je ook een keer naar de cafetaria gaan (Praetcafé) en je goed laten soigneren , ik ben geen 'foodie' maar mijn veggie spaghetti was heerlijk, en de bediening was zeer zeer vriendelijk, zelfs voor een 'niet Vlaming' zoals ik. :-).
donderdag 23 februari 2012
woensdag 15 februari 2012
Thoughts on screen.
Was gonna write comedy today, but spent time thinking about writing while throwing a few darts and trying to perfect my triple 20, which led to me having to go to the cellar to sharpen the darts and realising the cellar could do with a clean up, and so it goes, almost every day.
Concentration has never been my strongest point, except when on stage and then another ‘me’ seems to take over, a ‘me’ that accepts the challenge of audience pressure and usually produces the goods, though sometimes I can go into automatic pilot on stage and think of other things (if the audience isn’t responding well). The feeling of having more things I want to do than there are hours in a day to do them in, has been a constant companion throughout my life, and probably ain’t gonna go away this late on, with or without self-help books.
Although my mind is constantly wandering I usually manage to get stuff done, it’s just usually not the stuff I was planning to do at that moment, but in the end most things get done, just not in the order I was aiming at, so what, that’s what makes humans more fun than robots right?
I used to love reading, but now I have about three books I’m in the process of reading, I usually get about a third of the way through them before I give in to the nagging in my head that says ‘boring’, ‘waste of time’ or ‘confusing’.
Mostly I enjoy just sitting here at the keyboard jotting down thoughts that run rampant through my head while listening to music through headphones.
So that’s gonna be it for this blog as from now, this blog is just gonna be me and my thoughts, thrown out ‘there’ in cyber space, maybe nobody will read ‘em, maybe they will, who knows? who cares? it’s just what we do in these modern times of ‘toys of distraction’. Maybe it’s a good direction for the blog to take, all the other shit can be read or listened to on the podcast, or the facebook posts and twitter rants. It’s just what I do ,between gigs, and I have another 48 hrs to go before the next ‘trip’ on stage.
See ya.
vrijdag 10 februari 2012
maandag 6 februari 2012
Abonneren op:
Berichten (Atom)